Lee Towers
De idealist die zijn dromen waarmaakt !

Waar moet een levensverhaal van LEE TOWERS mee beginnen?
Die vraag is moeilijker dan menigeen zou vermoeden. De Nederlandse zanger, die de afgelopen vijftien jaar telkens zijn persoonlijke en nationale grenzen op het gebied van SHOWBUSINESS verlegde, heeft intussen zoveel mijlpalen achter zijn brede rug, dat een algehele opsomming de ogen van de aandachtige lezer welhaast doet duizelen. Bij een lichtvoetige introductie in de Verenigde Staten, werd nog niet zo lang geleden de problematiek met het schetsen van een compact, doch helder portret, handig ondervangen door te stellen :
LEE TOWERS is voor zijn landgenoten wat Broadway is voor amusement-minnend Amerika.

Grootspraak die vergelijking? Zeker niet, want LEE TOWERS is een fenomeen, dat zijn weerga niet kent. In de loop van de jaren tachtig heeft deze ondernemende zanger, annex showman, bijna in zijn eentje Nederland als het ware rijp gemaakt voor zijn eigen DELTA PLAN, op het vlak van allure-rijk totaal amusement. De Hollandse uitgaans-cultuur kende weliswaar een aantal vaste waarden, maar daartoe behoorde zeker niet zoveel enthousiasme voor populaire muziek van eigen bodem, dat artiesten in Nederland ook eigen avondvullende concerten "in vol ornaat" konden verzorgen.

LEE TOWERS is de man geweest - en al zijn collega's uit het vak zullen het grif beamen - die pionierswerk heeft verricht. Door zeker in den beginne, dwars tegen alle heersende stromingen, principes en goedbedoelde adviezen in, toch uit te pakken met spectaculaire shows, waarop men met recht het predikaat "Internationale Klasse" kon plakken. Zijn eerste krachttoer vond plaats in november 1980, in zijn eigen thuishaven Rotterdam, waar hij tot veler verbazing de plaatselijke muziektempel De Doelen eerst deed uitverkopen en vervolgens tracteerde op een avondje "Towers", dat zelfs de grootste cynicus binnen de kortste keren voor zich won.

Vanaf dat moment heeft de als Leen Huyzer geboren zanger, die basis verder uitgebouwd. Via een volgend prestigeconcert in het Amsterdamse Carré, om vervolgens het jaar daarop en aansluitend twee seizoenen toerend door het hele land (incl. Antwerpen) te gaan. Deze theaterproduktie was er een met "alles d'r op en d'r an", nog niet vertoond.

BEHOEFTE
Uit de geweldige bijval alom, trok hij terecht de conclusie dat het publiek de strekking van zijn gedurfde missie had begrepen: laten zien dat ook in een klein land mogelijk is, waar Las Vegas en Broadway al sinds jaar en dag hun voornaamste faam aan ontlenen. Mijn geheim is "dat ik heel dicht bij de mensen sta" heeft LEE TOWERS wel eens geroepen, om aan te geven dat hij best aanvoelde dat er "in den lande" heus wel behoefte bestond aan hoogwaardig entertainment en dat men best bereid was om voor kwaliteit een paar centen meer neer te tellen. Zijn overstap naar AHOY in 1984 - op dat moment nog altijd vooral een sportpaleis waar ieder jaar ondermeer de Rotterdamse zesdaagse werd verreden (met LEE TOWERS als vaste stergast) - was dan ook een vorm van expansie die beantwoordde aan de vraag uit de markt. De interesse voor zijn allereerste GALA OF THE YEAR (waar hij een SUPERorkest uit Londen voor liet overkomen van 65 man) was zelfs zo groot dat LEE TOWERS meteen twee avonden moest reserveren, inclusief de bordjes "UITVERKOCHT".

In de daarop volgende jaren groeide de uitstraling van dit fenomeen dusdanig, dat het aantal avonden telkens moest worden uitgebreid: van twee tot vier, van vier tot zes, ja zelfs tot ACHT (twee maal toe). Met name die enorme response stelde LEE TOWERS in staat om spektakels te presenteren die qua kosten ver uitstegen tot wat er ooit mogelijk was geweest. Daarnaast was er de welkome medewerking van het bedrijfsleven, die door de zingende producent bij zijn GALA's werden betrokken, middelen een min of meer door hem zelf ontwikkeld concept: DE SPONSOR-PAKKETTEN. Die voorzagen in een compleet avondje uit voor doorgaans externe relaties en eigen personeel.

HANDELSMERK
Van de zelf opgelegde dwang om elk opnieuw in AHOY voor de dag te komen met een kortlopende SUPERPRODUKTIE, is LEE TOWERS inmiddels afgestapt. Ook in de jaren negentig is en blijft dat enorme podium voor hem een zeer centrale plaats innemen in zijn artistieke agenda. De frequentie is alleen iets teruggeschroefd. Wie hem een beetje kent, weet hoe dat komt: zijn nimmer afnemende behoefte aan nieuwe uitdagingen moet er mee van doen hebben. Dromen waarmaken, dat is zijn specialiteit, zijn handelsmerk geworden. Als bewijs daarvan, geldt ook zijn imponerende platencatalogus, die behalve vele publieksbonussen in de vorm van gouden en platina schijven, ook talloze vakprijzen als Edisons, Tros Productieprijs, Gouden Harten van Rotterdam, Special Award als Entertainer of The Year, etc. etc., behelst.

Werd hij, ooit onderhoudsmonteur van beroep, in zijn beginjaren gemakshalve nog wel eens bestempeld tot "De Nederlandse Sinatra", intussen is ieder muziek-liefhebber ervan doordrongen dat deze zanger, ondanks allerlei overduidelijke Amerikaans invloeden, staat voor een zeer eigen identiteit. Vandaar ook de lovende reacties op zijn "Europese televisie-lancering" op het fameuze Gouden Roos Festival van Montreux, vijf jaar geleden. LEE TOWERS' inzending (in de sector vrije produkties) werd aan een flink aantal landen binnen en buiten Europa verkocht, als zijnde zeer indrukwekkend televisiespektakel.

SOCIALE BETROKKENHEID
Zingen mag voor hem zeer belangrijk zijn (sinds hij als vijftienjarige jongen van zijn eerste spaarcenten een microfoon kocht), LEE TOWERS heeft toch ook altijd beseft dat er nog meer is dan dat. Zie zijn grote aandacht aldoor voor zijn vrouw en hun vier kinderen, die hem een grote bekendheid als zorgzame huisvader hebben opgeleverd.

Daarnaast heeft LEE TOWERS al sinds zijn opmars tot landelijke bekendheid
(via Willem Duys "Vuist" in 1975) immer klaar gestaan om uitdrukking te geven aan zijn sociale betrokkenheid. Jarenlang was hij Goodwill Ambassadeur van in eerste instantie de Dr. Daniel den Hoed Kliniek (een in kanker gespecialiseerd ziekenhuis) later van het Sophia Kinderziekenhuis, beiden te Rotterdam. Het voorbije jaar opende LEE TOWERS met een muzikale surprise in het Nederlands, samen met kindertelevisieheld Bart (B.O.O.S.) de Graaf, met het lied door Pierre Kartner geschreven:
"Ik wou dat ik voor een keer in mijn leven". Hij rondde het af met een schitterend Kerst-album getiteld: "When a child is born". In beide gevallen gingen de baten naar Unicef. Tussendoor maakte hij ook nog even een door de Olympische Spelen geïnspireerde album, "Let the Games Begin".

In 1993 werd het album THE BEST OF ANITA AND LEE goud en platina en brak hij in AHOY het record door met zijn opnieuw grandioze GALA OF THE YEAR de magische en niet haalbare geachtte grens van 40 concerten te doorbreken, nl. 41. De meest geavanceerde technieken, nog niet eerder vertoond, passeerden de revue. Een voorgordijn van 48 meter breed maakte van AHOY nu echt het grootste theater van Europa. Het 70 man/vrouw tellend orkest werd geruisloos naar voor, of weer naar achter verplaatst om plaats te kunnen te maken voor het fantastische Showballet dat, zoals met dat ook van hem gewend is, weer in de meeste fraaie kostuums was gestoken, "LAS VEGAS STYLE". Het Gala stond in het teken van de verbroedering tussen Nederland en Indonesië en werd dienaangaande mede kleurrijk opgefleurd door vele Molukse en Indonesische gasten, die daaraan bijdroegen dat het een zeer bijzonder karakter kreeg.

Het daarop volgende jaar kwam een droom van vele jaren in vervulling, doordat de lange gekoesterde wens van Lee, een album te maken met songs van ELVIS PRESLEY in de heetste zomer van de eeuw gerealiseerd werd. Met dit album vergaarde hij tevens zijn 17e gouden en 3e platina plaat en de log van vele vakbroeders die de gewaagde onderneming van harte toejuichten, door melding te maken van de toegevoegde waarde die het produkt had gekregen door de fantastische arrangementen en niet aan ELVIS' afbreuk doende LT interpretaties.

Helemaal verrast was Lee toen hij n.a.v. LEE TOWERS SINGS ELVIS door het weekblad PRIVE en het TV-programma SHOWTIME werd uitgenodigd een bezoek te brengen aan het legendarische onderkomen van ELVIS, GRACELAND, hetgeen een onuitwisbare indruk bij hem achterliet en het zal niemand verbazen als hier, mede geinspireerd door BEALESTREET in MEMPHIS, de straat waar de grootste BLUES GIGANTEN hun wortels hebben nagelaten, een vervolg op komt in de vorm van een BLUES ALBUM.

In datzelfde jaar, 1994, begon LEE TOWERS al heel vroeg met de voorbereidingen van zijn 9e editie van het GALA OF THE YEAR voor 1995, dat in het teken zal staan van zijn 20-jarig artiesten jubileum. De besprekingen met de daarvoor benodigde sponsors vinden reeds plaats, en de reakties van vele bedrijven, die de afgelopen jaren met hun relaties de GALA'S hebben bezocht, zijn overweldigend en het laat zich aanzien dat het JUBILEE GALA OF THE YEAR het meest bijzondere zal worden van alle voorgaande edities. Want één ding staat vast, LEE TOWERS, die als de grondlegger wordt gezien van alle grote evenementen in Nederland en in het bijzonder in AHOY, heeft vele jaren bewezen dat het zelfs in een klein land als Nederland mogelijk is gigantische produkties te realiseren. Dit spuit voort uit zijn kracht van positief denken, gekoppeld aan zijn zakelijk gevoel voor realiteit en niet te vergeten het Amerikaanse spreekwoordelijk gezegde: "BELIEVE IN YOUR DREAMS". Het is dit alles waardoor een trend in werking is gezet die inmiddels door een select aantal collega's is opgevolgd. Met respect wordt gesproken over de Rotterdamse ZANGER / ONDERNEMER, LEE TOWERS, die mede daardoor, en zijn vele werk voor diverse goede doelen in de afgelopen jaren, werd onderscheiden als RIDDER IN DE ORDE VAN ORANJE NASSAU. Kortom, een man die zijn dromen waarmaakt !